MMMM Héérlijk! Ik weet dat er veel mensen zijn die er niet van houden; nét iets te glibberig, slangerig, en soms kronkelt er nog èèn... Nou, maakt mij allemaal niets uit; als je ze lekker gestoofd hebt (of geroerd) zijn ze helemaal niet meer glibberig, lijken ze in de verste verte niet meer op een slang, en liggen ze als een delicatesse op ons bordje om samen met aardappels en papstip opgesmuld te worden.
Vanmiddag hebben we ze gegeten. M'n schoonouders waren er ook en schoonpa en ik namen ieder een pan voor onze rekening. Hij heeft ze namelijk het liefst zoals de ouderwetse spakenburger de echte gestoofde paling klaarmaakt: alle mootjes rechtop in de pan. Omdat de hoeveelheid toch niet in één pan paste, maakte ik in een andere pan de paling op mijn manier klaar. Zo werd het dus een soort van wedstrijdje; wie maakt de visjes het lekkerst? De meningen waren wat verdeeld maar allebei de pannen gingen helemaal leeg dus ik denk dat het elkaar niet veel scheelde..... Alleen Pieter is de enige in ons gezin die geen paling lust! Van deze gestoofde heeft hij met wat aandringen van onze kant nog een paar mootjes opgegeten, van de gerookte (die we een paar weken geleden hadden) had hij na één hapje al meer dan genoeg. Het valt me op dat iedere keer als we iets met vis eten, hij het niet lekker vindt. En het is echt geen moeilijke eter. Ze bestaan dus toch: een echte spakenburger die geen vis lust......!
1 opmerking:
Het water loopt me in de mond als ik dit lees.
Een reactie posten