indrukwekkend

Als vervolg op mijn vorige blogje. Ons optreden tijdens een kerkdienst in de gevangenis kan ik samenvatten in één woord: indrukwekkend.

We moesten optreden in twee diensten (ja, zelfs de gevangenis heeft dubbele diensten!). De eerste dienst was m'n concentratie ver te zoeken. Ons wordt altijd geleerd niet alleen maar te focussen op de dirigent maar zeker ook je publiek aankijken. Dat deed ik nu dus ook en ongewild gingen mijn gedachten dan naar de persoon die ik aankeek: waarvoor zou jij vastzitten? Diefstal, moord? Vind je het wat zo'n gospelkoor? Ik wilde op dat moment echt dat ik me af kon sluiten van mijn publiek.

De tweede dienst daarentegen was véél ontspannender. Kan je zien dat alles went. De dienst was veel drukker en de 'gevangenen' zaten vlak naast en voor me, nu kon ik me veel beter concentreren op onze liederen met vaak hele mooie teksten voor deze mannen. Aan sommigen kon je ook zien dat het ze raakten, ze zongen vaak zelfs mee!

Na de diensten konden we een praatje met ze maken, en daarbij merkte ik hoe fijn ze het vinden dat wij dit voor hen kwamen doen. Heel bijzonder. Eén jongen heeft me echt geraakt. Hij zat tijdens de tweede dienst heel dichtbij. Dat deed hij expres want "dan kan ik de drummer goed zien, misschien kan ik hem nog wat leren...". Diezelfde jongen raakte ik mee aan de praat. Het bleek dat hij een zoontje van 5 maanden heeft. Hij is zelf achtien en zit al acht maanden vast....

Toen ik vroeg wanneer zijn zaak voorkwam, antwoordde hij: 11 juni... bid maar voor me....

Zal ik zeker doen. Toen moesten ze alweer naar hun cel. Ik had een brok in mijn keel.

Maar wat een prachtig mooie ervaring was dit. Heel wat anders dan een concert voor je eigen fans, maar dit is toch eigenlijk echt het doel van ons gospelkoor; zingend en musicerend het evangelie doorgeven. Mooi man...