woensdag, maart 31, 2010

fibroadenoom

"'t Is goedaardig hoor!" Met deze woorden kwam de chirurg twee weken geleden zijn behandelkamer binnen. Een paar dagen ervoor had ik een punctie gehad om een knobbeltje in mijn borst nader te onderzoeken.
Waar komt dit ineens vandaan zie ik jullie nu denken.
Nou, het begon een maand geleden. Mijn zusje en ik moesten een mammografie laten maken. Dit in het kader van de preventieve controles die we laten doen vanwege een erfelijke vorm van eierstokkanker in de familie. Mijn moeder is nadat haar eerste zus aan deze ziekte overleden is preventief geopereerd. Zes weken geleden is haar tweede zus overleden....
Maar goed, Debora en ik krijgen dus iedere drie maanden een bloedonderzoek en inwendige echo ter controle of alles nog rustig is. De gynecoloog leek het verstandig ook een keertje een mammografie te laten maken omdat risico op borstkanker ook iets hoger is. En bovendien heb je dan mooi een beginfoto, mocht er in de toekomst iets afwijkends zijn dan kan je dat mooi met deze foto vergelijken.
Op die mammografie werd bij mij een plekje ontdekt dat er niet hoort. Bam. We denken dat het goedaardig is maar willen dit 100% zeker weten, dus we gaan een punctie doen. Weer bam.
Na de punctie duurde het gelukkig maar twee dagen voor ik de uitslag kreeg. En dat waren dus de woorden die ik aan het begin van dit blogje typte.
Het is een fibroadenoom. Een fibroadenoom is een veel voorkomende, goedaardige tumor. Deze knobbel ontstaat door wildgroei in het bindweefsel. Zij drukt het omringende weefsel opzij, maar tast gezonde cellen niet aan. Vaak zit zo'n knobbel precies op de plek waar hij bij mij ook zit...
Vanmorgen is dit plekje verwijderd. Het is weg, en dat voelt een stuk beter. Alhoewel... De verdoving begint uit te werken en het is behoorlijk pijnlijk. Net een paracetamolletje genomen en die begint gelukkig te werken nu.
Ik heb bewust tegen heel weinig iets van deze onrust verteld. Juist omdat ik niet onnodig onrust wil veroorzaken. Ik dacht maar zo; mocht het toch kwaadaardig zijn dan is er nog genoeg tijd om ongerust te zijn. Bovendien ben je hier in het dorp al gauw ernstig ziek en bijna begraven als je vertelt dat er een knobbeltje in je borst zit.
Maar goed, zo is de stand van zaken. Dinsdag moet ik nog een keer naar de chirurg. Het is namelijk standaard dat al het weefsel dat uit een lichaam geplukt wordt onderzocht moet worden. En daar krijg ik dan de uitslag van.
Ik heb net het boek 'komt een vrouw bij de dokter' gelezen. Nou, ik prijs mezelf een gezegend mens met mijn fibroadenoom.

2 opmerkingen:

Menrike zei

Pfff... joh, wat heftig! Gelukkig dat het uiteindelijk meevalt!

Wel goed dat jullie zo goed in de gaten worden gehouden, met zo'n erfelijke ziekte in de familie!

Anoniem zei

Lieve Lisette, wat een akelig verhaal. Maar gelukkig met een goede afloop. Ik hoop dat je snel weer opknapt. Kom snel weer eens even een bakkie bij je doen. Lia.xx