muscle beach

Vandaag alleen. Nou ja, alleen. Zonder man. Net als thuis was de man vandaag werken. De vrouw bleef thuis. Ik had al veel gehoord over het stukje strand wat iets naar het zuiden ligt: Venice Beach. Dat heet zo omdat de wijken die achter dit strand liggen net als in Venetië door water met elkaar verbonden zijn.

Maar het strand daar is echt heel bijzonder. Alles draait daar om zien en gezien worden. Er zijn complete openlucht-fitnesszalen, basketbalvelden, grote skate-banen, turntoestellen (!) en hele aparte typetjes te vinden; de één nog gespierder dan de ander. Heel bijzonder om te zien.

Mijn plan was eerst om er heen te fietsen, er loopt namelijk een fietspad over het strand langs de kust naar Venice Beach toe. Toen ik bij dit pad aankwam zag ik dat er naast ook een wandel\jog

skate-pad naast lag, en dat er veel mensen gewoon lopend naar toe gingen. Ik had wel zin in een wandeling in de zon met een verkoelend briesje, dus ik nam de benenwagen. Fototoestel mee, boek mee, flesje water mee, en genieten maar weer van de mooie natuur.

Nu ben ik een lekker bakkie aan het zetten op m'n hotelkamer, en ga me straks klaarmaken voor een luxe etentje. Die zakenrelatie van Jef (Mark, die morgen wat LA dingen aan me laat zien) heeft een tafeltje voor ons geboekt bij een erg goed restaurant in Beverley-Hills. Gisteren tijdens onze sightseeing-tour kwamen we daar nog langs en zeiden we voor de grap dat we uit moesten stappen want we waren bij ons hotel...... Mark vertelde dat dit een toprestaurant in LA is, met de beste steaks, bereidt door een top-kok. In spijkerbroek mag je er niet in.... Ik kan nog steeds niet geloven dat ik dit allemaal meemaak.